Na een extreem liefdeloze jeugd volgt Fred van der Wal van 1960-1966 de Da Costa-kweekschool te Bloemendaal. Ondanks zijn aanleg voor schilderen en tekenen verbieden zijn opvoeders hem om naar de Rijksakademie voor Beeldende Kunsten te gaan.Gelukkig kruipt het bloed waar het gaan kan;

In 1964 ontdekt hij het surrealisme. Drie maanden voor het hoofdakte examen haakt hij af en wordt het huis van zijn grootouders uitgezet om kunstschilder te worden.


Hij vertrekt in mei 1967 met een rijksdaalder op zak naar Amsterdam waar hij een kamer in de Nieuwe Spiegelstraat 48 twee hoog vindt en voor een minimum inkomen in een antiquariaat werkt van mei 1966- oct. 1967.

In 1967 wordt de kunstenaar tot 1973 vaste exposant van Galerie Mokum en in mei 1968 opgenomen in de BKR - regeling voor kunstenaars. Hij is een van de grondleggers van het vervaardigen van surrealistische fotocollages en- montages met verschillende technieken. Daar werkt hij vol passie in een atelier aan de Amstel 186.

Juni, juli en aug, werkt hij aan Ateliers '63 te Haarlem.

 Fred van der Wal,  één van de beste potlood tekenaars van Nederland, tentoonstelde meer dan 350 keer in Nederland, Duitsland, Zweden, V.S., België en Frankrijk waar hij lid werd van Le Groupe te Nevers.

In Friesland wordt zijn werk geboycot door collega's en overheid.

 In 1985 richt hij de provinciale kunstenaarsvereniging Fria op.

Binnen Galerie Mokum krijgt de kunstenaar veel tegenwerking van de directie en besluit hij eind 1972 de galerie te verlaten.

Sept. 2002 vertrekt Fred van der Wal naar Frankrijk en emigreert jan. 2004 officieel naar dit land.

Januari 2009 keert hij terug naar Nederland.

Als een rode draad is te zien dat de organische structuur steeds meer de overhand krijgt. In oudere werken begint deze structuur zeer subtiel en speels en wordt ze steeds een belangrijk element in het oeuvre van deze omstreden zeer bewogen kunstenaar. In het laatst vervaardigde zelfportret van potlood uit 2008 verdwijnt de vorm nagenoeg in deze oeroude verbindingsvorm; het organische.\


Tekstbewerking:

Isis Nedloni